Dakloos zijn in Nederland.

De wijzers van de klok die ik nimmer bezat tikte tijdloos..

Ik had geen kracht meer om ergens bij te willen horen

Het zou beter zijn als ik deze plek verliet

Om verder te mogen leven in zoete herinneringen

 

Geweven door de tijd die mij achtervolgde gelijk de wind kreunde

Leefde ik met ingehouden adem bang voor alles wat bewoog

Vage angsten achtervolgden mijn bezeten bezit

Ik was slechts een slaaf van mijn eigen leven

 

Niemand tikte me eens op mijn vermoeide schouders

Om waarlijk in mijn holle ogen te kijken

Ik was vervreemd van mijzelf en nog meer van de mensheid

Wat zijn die ogen koud en te kil als je mag bedelen voor eten of geld

 

Ik wankel zo in mijn struikelen maar weiger te vallen

Daarvoor ben ik te trotst ook in mijn armoede

Want er zijn zo velen rijke mensen arm en lui van geest

Ik ben nimmer verbitterd geweest mijn kracht gegeven door God

 

 

Hij luisterde altijd als ik daar buiten lag in de te koude lift

Mijn ogen leeg van pure eenzaamheid

Ik werd buiten de maatschappij gesloten…en zo sloot ik mezelve

Zelfs de honden in het park waar ik vaak zat hadden het beter…

 

Ik ben een ware droomster een romantica een dichtster..schrijfster

In dit alles mocht ik voor het eerst herkenning en waardering voelen in mijn leven

Mijn familie met alle respect konden mijn te vrije geest zelden volgen

Dus was ik een meisje te vaak alleen bang voor al snijdende kritieken telkens weer.

 

 

Niets was opzet alles kwam voort vanuit mijn te gevoelig hart zoals mijn pa eens zei

Eigenlijk ben ik te gevoelig voor de mensheid…ik lief de liefde en passie teveel

Ook kan ik zo dolende zwervende…hopende nimmer veranderen dan ben ik mezelf ontrouw

Dan zal ik nog verder vluchten van alles wat me pijn doet..of deed ik dit soms al?

 

De koude dagen op straat voelde als messteken in een te open wond

Gelijk rivieren kolkende door mijn bloed vol venijn en vage afgunst..

Nooit warmte voelen overal weggekeken te  worden in het park je behoefte doen

Niet kunnen douchen gewoon niet kunnen leven zoals ieder ander mens..

 

 

Ik leefde doods haalde mijn lucht in de te grote stad en verloor mijn zelfliefde

Ons hoogste goed geschonken ook voor onze naasten…

Ik leef nu op giften alles dankzij mijn tijdelijk verblijf en mijn laptop

En ook mijn openhartigheid…alleen ben ik zo doodmoe van het bewijzen

Of ik wel de waarheid spreek volg als je me gelooft anders vervaag …

 

Naastenliefde is wat me nu werkelijk in leven houdt een kleine bijdragen kleding zodat ik me

Weer iets meer vrouw mag voelen…ik was vervreemd van de wereld…

Stapje voor sprongetje keer ik weder, ik schrijf weer durf weer iets te voelen….en soms zelfs

Een ware hartenlach….die mijn buik laat schudden en mijn ogen weer glans geven

Zelfs weer sjans op straat ik ben een levensflirt….miste het zo …het mag weer

 

Velen lezen met hun ogen en hun hart weigert mee te voelen ach zij weten gelukkig niet beter

Ik heb mijn waardigheid nog en mijn zelfliefde keert langzaam terug

Ik durf weer te spiegelen in een winkelruit….@Zelfspot is mij geheel niet vreemd..

Even mij …en het heden geschreven door mijn verleden….delen is helen..

 

Mocht je me op welke manier dan ook willen helpen met bijv. een kleine bijdrage, tegoedbonnen, vrouwelijke kleding zoek me ik ben immers altijd hier want..

Wat zuiver is van hart keert altijd weder het is immers nimmer waarlijk weggeweest..

Mijn motto…ik geloof bid en hoop en lief mijn zijn…arm maar rijk van hart.

@ Martina Van der Meij

5 mei 2012

Advertenties

9 reacties

  1. lieve martina, heel mooi geschreven en door onxe ontmoetingen lees ik terug wat jij me verteld hebt. Alleen hier in blog veel mooier verwoord. Zo mooi, dat ik er bijna een beeld bij krijg.
    Je weet het, ik geloof je en steun je, waar ik kan!
    Liefs en kus, Theo

  2. Lieve dank theo net de nasi gegeten precies mijn smaak lekker pittig…en dol op kip erin zo maakte ik het thuis ook…dus genoten verder erg moe en de pijn wordt erger snap er nada van..ach ja wou naar ma maar geen energie..over Ian slaapt rien doet een puzzel kalm hier geen herrie een zegen vd pijn…jij nog op reis…ach ja ik moet als ik het zelf ga lezen ook huilen doe ik nooit ik schrijf en plaatst het…liefs

  3. @: Zelfs de honden in het park waar ik vaak zat hadden het beter…
    Dan zijn wij nog grotere honden, althans zo voelt het af en toe.

    1. JIj niet hoor maar dat hoef ik jou niet uit te leggen maar helaas voor sommige geldt dat wel…

  4. Als ik toch eens zo schrijven kon……….prachtig !

  5. Ach ik moet zo schrijven ik kan niet anders fijn lezen na een eindelijk weer eens passievolle dag…ik wil weten wie jij bent ik heb een vermoeden wie zij is…x

  6. Ben jij net zo benieuwd als ik ? 😉

Je woorden zijn me lief.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: