Haar gesluierde ogen….

Onder de sluiers van haar ogen

is haar mond dorstig

haar lippen vochtig en gulzig

Haar woestijn

oogt droog maar het zand is nat

haar voeten naakt doorlopend

Niemand die haar waarlijk ziet

slechts een schim van haar schaduw

wellicht een korrel grillig zand die haar voelt

Zij lieft de wereld van verlatenheid

om te wonen in de wereld der liefde

kost eenzame verdraagzaamheid

Zelden licht zij haar sluiers op

ademloos beneemt ze de jouwe

als zij wandelt in het licht

Al levende in woedende golven

proeft ze de zon onder haar huid

onbevangen, bevangen door de hitte van de tijd

Dapper leeft ze voort

alles verloren te hebben

maakt haar rijker en bewuster van geest.

Het kind in haar is ontwaakt

daar waar de wereld nooit slaapt

in het verdronken dorpje zonder naam.

@ Martina Ermina Van der Meij

4 mei 2012

Advertenties

4 reacties

  1. Ook weer zo ontzettend mooi! En dapper ben je zeker!!!

    Kus, Theo

  2. Best wel eigenlijk als ik zo om me heen kijk overal…dankjes

  3. Je fragiele woorden stralen opnieuw. Voel me ieder keer bekoren dat ik je verzen lees. Trots op jou!

  4. Lief je hier ook te lezen een zegen wij schrijven dezelfde taal X

Je woorden zijn me lief.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: