Haar dromerijen

Avonden kon zij doorbrengen in dromerijen

Verveling was haar geheel vreemd

de wereld raasde haar zachtheid voorbij

in haar ogen vermoeiden veel mensen zich met nutteloosheid

zij leefde in wolkjes en kleurde ze liefdevol

met wulpse zachte strelingen…

Loom aanschouwde ze haar dromen

haar ogen zagen wie waarlijk voelden

oh en haar hart zong psalmen gekust door gezangen

ze geloofde in ware liefde

daar waar de wereld verhard

poogde zij met zachtheid te wandelen

Zij heeft nimmer kunnen begrijpen

waarom mensen zich op lieten slokken door de tijd

voor haar bestond geen tijd slechts het onzichtbare bestaan

zelf leefde ze voor haar rijkelijke illusies

haar dromen gaven en schonken

het schoonste goed..zo kwam ze overal zonder zich te verplaatsen

Och ze kon net zo lyrisch gelukkig zijn als bedroefd

haar stemmingen wisselden meer dan de herfstluchten

in de dagboeken van haar dromerige ogen

ontvoerde ze je soms eventjes mee naar haar wereld

zij was altijd verliefd, maar haar open geest

liet zich nimmer opsluiten door de regels gemaakt door anderen

Ze was voor zichzelf de zus, de vriendin

die ze altijd droomde

de allermooiste moeder die ze heeft gehad

en het kind dat haar nimmer was geschonken

maar altijd gebleven was

dichterbij haar kon niemand komen

dan zij bij zichzelf waar ze in stille aanwezig altijd was

Ach zo zat ze al dromende te schrijven

een glimlach speelde met haar mond

deze momentjes waren haar zo vreselijk lief

ze namen haar zoals hij haar alleen kon nemen

plots voelt ze zich zo gelukkig wereldvreemd

deze zelfliefde was van onschatbare rijkdom

loom stond ze op en keerde langzaam terug in zichzelf.

Miljoenen lichtjaren later

stond er een meisje op

gelijk de vrouw die zij was

Zij schreef haar passie met haar vingers vol passie

Smaakvol proefde ook zij van haar verboden vrucht

Haar teksten vreemd gelijk de wereld in haar ogen niet bestond

Geschreven en gezongen werden zij meer

hij is haar licht dat schijnt in haar tedere ogen

gaf zonder te nemen…

zulk een pure liefde was zelfs voor haar ongekend…

nu zullen haar dromerijen zijn voor beiden

een intense zucht ontglipt haar lippen

Zij zocht zichzelf

lijk hij haar had gevonden

zij is wereld vreemd

voor harten die vervreemd zijn

van

Op haar lieve zielevlucht

Ontmoette zij hem in zijn ogen scheen hun licht

Zulk een pure liefde was zelfs voor haar ongekend

Zoekende naar zichzelf wist hij haar eerder te vinden

Nu zijn haar dromerijen voor beiden

Een intense zucht van verademing ontglipt haar lippen

@Martina 3 mei 2012

Advertenties

14 reacties

  1. carla blom · · Beantwoorden

    Wat mooi liefs van carla xxxx

    1. Lieve dank Carla doet me goed!! X

  2. Echt een cadeautje!

    1. Lief dank je wel….van Twitter toch?

      1. Reiné · ·

        Ja, van Twitter. Mooie stijl!

      2. Ik heb geen style denk ik ….ik schrijf wat me beweegt

      3. Reiné · ·

        Mooie jij dan?!

      4. JOuw woorden mijn gevoel hihi..

  3. Wat ontzettend mooi, Martine!!!

    Liefs en kus van Theo!

    1. Mucho gracias….

  4. Geen ellende kan je genoeg zijn om steeds maar weer mooiere teksten te plaatsen.
    Blijf dromen en schrijven, dikke knuff Wijfie.

    1. Ach je kent me langer dan gister Har….knuffie deze is wel mooi al zing ik het zelf

  5. Willem Hogema · · Beantwoorden

    Heel erg mooi,knap dat je dit zo kunt schrijven.

    Groetjes Willem

    1. Lieve dankjes het is mijn hart die mijn handen laat bewegen.

Je woorden zijn me lief.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: